Het masterplan voor de verkaveling van Rosalinde te Ruien is opgevat in twee delen. Deel 1 omvat de verkaveling van de wijk. Deel twee het onderzoek naar een hedendaagse visie op een kleinschalig woonzorghuis. Het is de bedoeling een volledig nieuwbouw te voorzien, ter vervanging van het bestaande wzc Home Sint-Franciscus. Het woonzorghuis moet voldoen aan de normering en voorwaarden voor een erkenning en voor een infrastructuurforfait vanuit VIPA en Zorg & Gezondheid.

Voor deel 1 startte ons onderzoek vanuit de vraag wat het betekent om te wonen in Ruien. Hoe kan er meer collectiveit in de bestaande omgeving gebracht worden? Een zoektocht naar volumes met een bepaalde korrel die omkadering bieden voor de collectieve ruimtes.

Het terrein is klaar voor uitgifte. Men beschikt al over een vergunning voor de verkaveling en de wegenis en nutsleidingen werden ook reeds aangelegd. Men gaf ons een aantal randvoorwaarden:

• centraal over het terrein loopt een  hoogspanning
• wegenis en nutsleidingen maximaal behouden
• rendabele verkaveling

Hieruit kwamen we uit op twee woningclusters. Wonen tussen landschap en dorp, waarbij de mogelijkheid ontstaat tot verdichting. De clusters bakenen elk een dorpstuin af. Tussen beide zones ontstaat de dorpsweide, die als een groen-blauw netwerk doorheen de site loopt, dookruist door trage wegen, zowel bestaand als nieuw. ‘Pocketparkings’ worden her en der in de woonwijk voorzien, zodat alle woningen met de wagen bereikbaar zijn voor laden en lossen.

Voor het woonzorgcentrum, deel twee van het masterplan, gingen we op zoek naar een dorpelijkheid die aansluit bij de verkaveling van de woningen. Ondanks zijn schaal, maken een bepaalde materialiteit, detaillering, dakprofiel, schouwen, voortuinen en tuinmuurtje dat het gebouw gepast is voor het dorp. Het is een kwestie van een gebouw van drie lagen niet bombastisch over te laten komen door het gabarit van de omgevende bebouwing te benaderen.